नयन शराबी तुझे लाडले
मदधुंद मला करतील ग
आवर जरा तू स्वतःला
तुझ्या प्रेमात चराचर पडतील ग
ओठ दिसतसे जणू पाकळ्या
गालावरच्या हसऱ्या नाजूक खळ्या
भाळी तुझ्या त्या खट्याळ बटा
तुला बघुनी जीर्ण वृक्षपण
जगण्यास पुन्हा धजतील ग
हास आणि हास जराशी
तुझी प्रतिमा आहे उराशी
माझा तुला डाव नाही कळणार
घेऊन तुझी संगत सजणी
माझे ग्रहमानही फिरतील ग
तुझी पाहुणी कवळी काया
मन करते ग तिकडे जाया
सांगण्या तुला शब्द आडला
तोच मला प्रश्न पडला